Wat een duurzame energie

Het borrelt bij ons. En dat komt omdat het borrelt in het land van duurzaamheid. De energie spat ervan af. Hoewel je de definitie van duurzaamheid in het regeerakkoord beperkt kan noemen, staan er zeker concrete toekomstdoelen in. Daarom zijn veel duurzaamheidsprojecten opgestart of zelfs al in de uitvoeringsfase.

Mooie duurzame ontwikkelingen

Een paar voorbeelden. Woningcorporaties moeten hun bestaande bezit gaan verduurzamen en het aantal nieuwbouwwoningen verdubbelen. Maar hoe pak je dat aan? Gemeenten zijn druk in de weer met het nemen van (duurzame) maatregelen en geven subsidie aan bedrijven met goede duurzame ideeën. Maar hoe begin je zoiets? Er ontstaan bedrijvenplatforms en netwerken voor nieuwe economieën en innovaties. Dat gaat om middelen van de Europese Investeringsbank en de Europese Unie. De regelgeving vereist verdere verduurzaming van productie- en transportprocessen. Ingewikkeld. Het goede nieuws daarvan is dat bedrijven, overheden, onderwijs- en kennisinstellingen steeds meer samenwerken, over de grenzen heen, om duurzame ambities te realiseren.

Maar worden we daar wel echt blij van?

Daartegenover staat een grote groep consumenten die nog niet de bereidheid heeft om voor verduurzaming te betalen. Hoe krijg je die mee? Door hen vroeg te betrekken. Door niet te wachten met communiceren maar ze nu al het gevoel te geven dat ze mee mogen beslissen over het eindproduct. Ook al weet je nog niet wat dat eindproduct is. Neem je ze nu al mee, dan creëer je uiteindelijk een duurzaamheidsvraag en voorkom je dat ze zich later tegen de ontwikkelingen keren.

Hoe haal je duurzaam dichtbij?

Afstand doet mensen afhaken. 2030? Dat is nog zo ver weg. En er gaat vaak dreiging van uit: als je niks doet, dan komt het niet meer goed met het klimaat. Mensen willen echt wel wat doen, maar wat dan? Het is allemaal al ingewikkeld genoeg. Hoe haal je het (sociaal) dichtbij? Hoe maak je het positief? En hoe houd je het simpel?

Met onze ervaring in communicatie over duurzaamheid en verandercommunicatie ontwikkelden wij een aanpak waarmee communicatie daadwerkelijk bijdraagt aan het succesvol realiseren van die verandering. We passen specifieke communicatiestrategieën toe die gericht zijn op de duurzame transitie en die ervoor zorgen dat stakeholders effectief met elkaar samenwerken aan de ambities. Van risico (zonder communicatie) naar kans (met communicatie).

Wil je een keer van gedachten wisselen? Neem contact met ons op.

Duurzability - transitiemakelaars communicatie-specialisten

Honingmeteenverhaal

Ik heb een verhaal gelezen. Over honing en bijen. Ik kende het verhaal eigenlijk al wel, maar ik had het weggestopt. Dat is tenslotte het makkelijkst. En dat terwijl het over onze toekomst en onze gezondheid gaat. Ons ecosysteem heeft bijen nodig maar bijen sterven uit. En dat is heel zorgwekkend. Uiteindelijk leidt het tot voedselschaarste. Volgens Albert Einstein hebben we nog vier jaar te leven als er geen bijen meer zijn.

Het zal mijn tijd wel duren

Hoe minder bijen, hoe minder bloemen. Vele soorten gewassen sterven uit. En geloof het of niet maar een kaal landschap heeft uiteindelijk ook gevolgen voor ons menu. Dat loopt vast niet zo’n vaart? Dus wel. Want veel imkers gebruiken bijen voor de industrie. Ze hebben contracten afgesloten met zoveel mogelijk fruittelers en groentekwekers. Ze laten de bijen er zelfs voor naar het buitenland reizen om daar voedselgewassen en fruitboomgaarden te bestuiven. De honing is bijzaak, en vooral een lastige bijkomstigheid.

En alweer de mens hè

Vanuit het buitenland nemen de bijen ziektes mee die hun afweersysteem verzwakken. Natuurlijke wilde planten zijn de beste voeding voor bijen. Laten wij mensen die nou hebben verdreven. Erg jammer, want daardoor sterft de bij door uithongering. Nog een oorzaak van bijensterfte: landbouwgif. Ook weer door mensen gebruikt, helaas nog steeds. Er zijn zelfs gifsoorten die in het DNA van de plant gaan zitten waardoor de planten niet meer bespoten hoeven te worden. Het gif zit in de plant zelf en geeft het door aan de volgende plant. Ik wil er even niet aan denken dat dit gif in dieren terecht komt, en dan dus ook in mensen. Een andere, hele verwoestende, oorzaak van bijensterfte is de Varroamijt. Een piepkleine parasiet die zich voortplant in het ‘broed’ van honingbijen. De al verzwakte bij raakt besmet, en sterft.

Is er nog hoop?

Misschien. Bijen zijn slim. Ze kunnen zelfs opdrachten uitvoeren die ze nooit in natuurlijke situaties tegenkomen. Ze kopiëren gedrag en kunnen informatie verwerken om betere oplossingen te vinden. Bijen kunnen de Varroamijt zelf elimineren. Door een speciale bij te telen die 100% resistent is. Deze bijen zijn zelf in staat om hun bijenkasten te controleren op de aanwezigheid van varroamijt en kunnen deze in een vroeg stadium elimineren. Sommige bijen hebben deze eigenschap van nature. En door specifiek deze bijen te selecteren en te telen, wordt deze bijzondere eigenschap algemeen. Feit blijft natuurlijk wel dat we niet moeten vergeten om óók de bron aan te pakken: de mens. Het gaat over de toekomst en gezondheid (van onze kinderen). Wie honing wil eten, moet lijden dat de bijen hem steken.

Imkerij voor de Bijen

Peter Schallenberg, van Imkerij voor de Bijen, wil gezonde en resistente bijen telen die bestand zijn tegen de Varroamijt en die dus in staat zijn om te overleven. De imkerij is een samenwerking met enkele andere imkers die als één van de eerste is geslaagd in het telen van 100% resistente Carnicabijen zonder inteeltverschijnselen. Er moeten alleen véél meer bijen bij. En daar is geld voor nodig. Ik heb mijn honing (met een verhaal) inmiddels besteld. Wie volgt en doet er een schepje (honing)bij?

Monique Speelman